Fundjava mbërriti dhe bashkë me të edhe artikulli mbi Klubin
e Librit #rrembelibrin. Muaji Shkurt iu dedikua një autori të mirënjohur
francez, të përkthyer në të gjitha gjuhët e botës, të dashur për lexuesit e mbi
të gjitha një nga ato autor, librat e të cilit nuk duhet të mungojnë në pasurinë
tënde letrare. Gi de Mopasan një autor i cili i përket rrymës realiste në përshkrimet
e të cilit bëjnë përshtypje detajet e hollësishme dhe natyraliteti i të
shkruarit. Kryesisht, autori i shumë tregimeve të cilat kanë bërë bujë që në
publikimin e tyre të parë, por libri që përbën kulmin e tij është padyshim
''Bel Ami'', historia e një gazetari që herë pas here duket se pasqyron vetë
jetën e autorit.
Hera e parë kur pa driten e botimit ishte viti 1885 dhe që
prej asaj kohe ka patur me mijëra ribotime. Mjedisi i brendshëm i librit është
Parisi i atyre viteve, i cili lundron në ''La belle epoque''.
Fillimisht para se të hyjmë në detajet e historisë, le të
themi dy fjalë për Parisin e atyre viteve. Nëse doni të njihni pak histori, me
hollesitë më të imta, me pershkrimet më të detajuara dhe gjithcka e shkruar
bukur e rrjedhshme si një ujëvarë, lexo patjetër Gi de Mopasan.
Historia përqendrohet në jetët e shtresës së mesme deri në të
lartë të shoqërisë franceze. Historia e një ushtaraku, George Duroy, i cili
kthehet në Paris e punon si nënpunës i thjeshtë për disa kohë, por i pakënaqur
nga jetesa e tij dhe të ardhurat. Një takim i beftë me një mik të vjetër
gazetarin Forestier, i cili i realizon një kthesë të patjetërsueshme të tashmes
së tij. Forestier i ofron një vend në gazetën ku dhe ai vetë punonte prej kohësh.
Nga një gazetar i thjeshtë, të cilit i besonin ''lajmet e lehta'' rritja e tij
graduale në detyrë e bën kryeredaktor dhe të gjithë suksesin ia dedikon së
shoqes së mikut të tij të ngushtë, Zonjës Madeline, e cila e ndihmonte shpesh
duke i dhënë shkrimeve te tij një mprehtësi të vecantë. Zonja Madeline e
prezanton kryeredaktorin me njerëz të pushtetshëm , me influencë dhe vendimmarrës.
Paralelisht me këto ngjarje ai dashurohet me Mme de Marelle, të cilën e cilësonte
si dashurinë me të rëndësishme të jetës dhe gruan e cila i mposhte të gjitha
ndjenjat e tjera.
Dashuria nuk mjaftonte për gazetarin, karakteri i tij herë cinik
e herë i drejtë, e bënte të kërkonte të kishte një marrëdhënie edhe më të afërt
me Madeline, e cila e refuzoi kategorikisht miqësinë e tij të vecantë, duke mos
e cuar martesën e saj në një fole tradhëtie. Pas vdekjes së të shoqit, ngjarjet
rrjedhin aq shpejt sa Duroy e Madeline vendosin të martohen bashkë. Kjo martese
trondit disi themelet e pushtetit të tij në gazetë, ku të gjithë e nënqeshnin
dhe e cilësonin si një gazetar mediokër, shkrimet e të cilit i përgatiste e
shoqja. Tradhëtia bashkëshortore ulet kembëkryq në martesën e tyre dhe të dy
partnerët i japin fund marrëdhënies së tyre dhe familjes së ndërtuar, duke
vazhduar jetët e tyre të vetmuar, por jo pa peripeci.
Esenca e historisë është pushteti, pasioni, tradhëtia e
cilësdo llojë forme, një trinom ky, i pandashëm i cili provohet edhe në ditët
tona. Të gjithë dëgjojmë në përditshmëri histori të tilla, të cilat prej një
dëshire të patjetërsueshme për fuqi, vendosshmëri dhe pushtet e nisin njeriun
në një rruge pakrye mes vesesh dhe zhgënjimesh.
Arsyet për ta lexuar këtë libër janë të panumërta. Së pari,
ky është një nga librat më të bukur të letersisë frënge ku mjeshtëria e autorit
të magjeps e të bën mos ta heqësh librin nga dora deri në përfundimin e tij. Së
dyti, në këtë libër mëson pak më tepër nga përditshmëria e Parisit të
mahnitshëm të atyre viteve. Së fundmi, ky libër është i pavdekshëm dhe një nga
ato histori të cilat do të japin mesazhe të forta për jetën, pushtetin dhe
dashurinë.
Ju ftoj të gjithëve në leximin e një prej kryeveprave të Mopasan.
Mos e lër fundjaven të të ik nga duart mes teknologjisë, por #rrembelibrin
''Bel Ami'' dhe fali vetes caste të
cmuara me një liber që vlen.
Lexohemi javën e ardhshme,
©RE
Comments
Post a Comment