Vetëm nëse je një grua...

Sa vajza dhe gra u zgjuan dhe sot feministe?

Kështu dua ta nis postimin e kësaj jave, i cili nuk kishte si të ishte për një temë tjetër vecse për vajzat dhe gratë. Nganjëherë 8 Marsi më duket si një flluskë sapuni, të cilën fatkeqësisht shumica e grave më duket se i gëzohen si për të shpërblyer vuajtjet e një viti të tërë.

Një vit plot dhunë, shuplaka, denigrim, pabarazi, egoizëm, lot, vrasje në familje dhe një ditë me lule e cokollata qe ia fshijnë gruas gjithë helmin e një jete. Kjo nuk është asgjë tjetër vecse një gënjeshtër. Kjo paraqitet vetëm  si një fasadë, për t'i treguar botës se unë jam një nënë e lumtur, një bashkëshorte e respektuar, një grua e pavarur, një profesioniste e barabartë me kolegët e mi burra, por të gjitha e dimë se realiteti është i kundërt.

Jo më kot prita për këtë postim deri sot,pasi doja të lexoja në media të  përmendeshin gratë të cilat nuk i gjeti dot 8 marsi i djeshëm pikërsisht prej dhunës barbare e cila iu mori dhe jetën dhe bëri të linin të vetëm fëmijët e tyre. Dje nuk u fol për të ndjerën Fildes e as për të ndjerën Ariela, dje nuk u fol për dhunën, dje nuk u fol për të drejtat e grave, dje u festua. Dje edhe një herë si përhere u tregua se sa shpejt harrojmë ne. Sa shpejt e harrojmë vuajtjen, sa shpejt e fshehim dhimbjen, sa shpejt e ulim zërin kur bëhet fjala për të bërtitur kunder një padrejtësie, sa pak e duam veten.

Gra të traumatizuara, me hematoma të cilat i krijohen e i fshehin cdo ditë a thua se truket u krijuan pikërisht për t'i fshehur botës gjëmën në shtepitë tona. Cjerrjet e zërit, te cilat i bejnë fëmijët të mbyllin veshët me duar, të qajnë e të frikësohen dhe grate të durojnë tortuarat, paburrërinë e dikujt, të cilit nuk i thonë dot JO, prej varesisë ekonomike, prej varferisë, prej skamjes, prej frikes se ato qe mundën t’i thonin JO sot nuk ndodhen mes nesh, prej kërcenimeve, prej pambrojtjes, për hir të fëmijëve dhe c'është më e keqja prej opinionit të far e fisit, fqinjëve, miqve e shokëve.

Disa ngatërronin dje ditën e nënës me atë të gruas/vajzës, disa të tjerë mund të thonë:'' Po ti nuk festove prandaj po na gjykon neve qe gjithe vitin vuajmë e një dite më në fund morëm frerët e jetëve tona në duar dhe u dëfryem me njëra-tjetrën?'' , disa mbase bashkohen në mendimin tim.

8 Marsi duhet të jetë një ditë feste, por kur nje vit të tërë ke luftuar për drejtesi, i ke treguar vendin cdo burri të paburr që ende mendon se mund të këtë gratë nën këmbët e tij, ke qënë mbështetëse me gratë e tjera dhe ke ndërtuar një vepër të mirë për të gjitha gratë e pazë në shoqerinë tonë.

8 Marsi nuk është vetëm një ditë, 8 Marsi së bashku me forcën tonë, kurajon, durimin, inteligjencën dhe dashurinë duhet të manifestohet cdo dite, deri kur asnjë gruaje mos t’i shkaktohen më lot, vuajtje dhe dhunë.

©RE