Vocërrakëve

Vegjëlia është stina më e ëmbël e jetës, ku imagjinata mbretëron mendjen e dlirësia shpirtin. Mbase për shumë mund të duket  kotësi dhe femijënore, por dita e djeshme më frymezoi te shkruaja për 1 Qershorin tim, tëndin, dhe të gjithë atyre për të cilët ora biologjike zvarritet dhe ruajnë të voglin brenda tyre me fanatizëm.

Unë jam ënderrimtare e ky është tipari kryesor që më ka mbetur nga fëmijëria ime. Një njeri jep shpirt, vetëm kur i humbin ëndrrat, imagjinata dhe ciltërisa e të pafajshmit, që ishte ende pa u rritur, pa njohur ambicien e pa ndjerë egoizmin t'i pershkojë si drithërimë në gjithë trupin.

Të qënit ende një shpirt vocërraku, të lejon t'i buzëqeshësh gjërave më të vogla në jetë edhe të ndjesh  shkëndija lumturia, e të veshësh buzen me gaz prej nje tufe rrezesh, të cilat ndricojnë fytyrën tënde kur më pak e pret, e sytë i picërron si me bezdi. Të mbetesh ende pak fëmije, do të thotë t'i gëzohesh cdo vizitë në shitoren e bukur të cokollatave e gjithfarë sheqerosësi tjetër, atje tej, në dyqanin e bukur me qelqe të medha, aromë ftuese e ngjyra të këndshme. Të kesh mbetur vec pak fëmijë, do të thotë të ëndërrosh në mes të ditës, për realizimin e dëshirave të tua, t'i kujtosh vetes cdo ditë ënderrimet  më të cmendura, e mos të lodhesh duke besuar se një ditë TI do i prekësh, do vishesh me ëndrrat e përnjëherësh do bëhesh një me to.

Të kesh mbetur fëmijë, do të thotë të kujtosh me mall petullat e pakrahasushme të gjyshes, të mbyllesh për një cast sytë e  të të shfaqet përnjëherë imazhi i saj, me duart e bukura të bardha, prej të cilash lindin gjithfarë mrekullish. Të jesh i vogël në shpirt, do të thotë të shprehësh atë që përnjëherësh shkel në mendjen tënde, pa shumë kokëcarje, pa shqetësim se cfarë mund të mendojnë të tjerët për sinqeritetin tënd, pa drojë se mbase do gjykohesh, pra me ciltërsi.

Të jesh ende i vockël, do të thotë t’i gëzohesh edhe dhuratës më të vogël e më të thjeshtë, vetëm prej paketimit të bukur, letrave me shkëlqim e fjongove shumëngjyrëshe. Të harrosh se gjërat në dukje të shtrenjta e që kushtojnë një djall e gjysmë do të mbushin zemrën me dashuri.

Të jesh fëmijë i rritur, do të thotë të dish të duash ende pa kushte, vetëm prej përshtjellimesh të pashpjegueshme ndjenjash, të cilat të shfaqen mes rrahjeve të zemrës.

Të jesh i vogël në shpirt, do të thotë të kënaqesh duke parë fishekzjarret xixëllues, të përhumbesh duke numëruar yjet, të kujtosh përrallat e fëmijërisë, të ndihesh i kënaqur pas përfundimit të vaktit, të ndjesh sesi zemra jote buzëqesh e gufon kur sheh prindërit e tu, të numërosh delet për të të marrë gjumi sa herë kokëcarjet e ditës të prishin rehatinë e mbrëmjes.

Prandaj dua të të uroj gëzuar, ty që ndihesh ende fëmijë dhe asgjë nuk të pret hovin e s'të ndal shpresën dhe ëndrrat.

Ti je ende i lirë, gëzuar!

©RE