Verës po i mbërrin fundi, por jo dashurisë sonë për librat.
Fundjava na gjeti në duar me një nga librat që ndryshon botëkuptimin për jetën,
paqen, dashurinë, gezimet e vogla të përditshmërisë, ankthit, historisë botërore
dhe shpresës, e cila nuk humbet deri në castin e fundit.
‘’Ditari i Anne Frank’’ është mbase më i njohuri i llojit të tij në gjithë botën.
Anne hodhi mendimet në ditarin e saj përgjatë dy viteve të tmerrshme dhe të vështira,
teksa fshihej së bashku me familjen e saj në skuta të pazbuluara të Holandës.
Sinqeriteti brutal dhe finesa artistike me të cilën Anne shkroi e shëndërroi
ditarin e saj personal në kronikën me të vërtetë të viteve të vuajtshme të
torturës.
Anne është vajza tipike adoleshente, e cila mbush një dyzinë
me ëndrra, eksploron botën e të rriturve, nis të kuriozohet për dashurinë e
provon simpatitë e para, krijon marrëdhenien e ngushtë me të atin dhe haset me
perplasje rebele me të ëmen. Anne ishte kurajoze, origjinale, pa korniza, e
drejtëpërdrejtë dhe me zemër të madhe.
Kjo dëshmi jete në arrati, ku qielli shihet nga një copë
xhami dy pellëmbë dhe ku të rejat mësohen nga radio e vjeter, por e cmuar sa një
pasuri , ku gjithë rehatia për t’u shprehur gjendej në faqet e së shtrenjtës
Kiti dhe ku liria ëndërrohej natë e ditë është e dhimbshme.
Ky libër nuk është një roman i zakontë, i shkruar me qëllimin
për të përcuar disa mesazhe të caktuara. Ky është një ditar i vërtetë, i cili bërtet
në cdo rresht realitetin lakuriq, të pazbukuruar, të përjetuar e të pare në sytë
e një 14 vjecareje. Mënyra e të shkruarit është fare e thjeshtë, e lirshme, por
e këndshme. Duket se Anne kishte vërtetë një zell të pazakontë për të shkruar e
për të lënë të dokumentuar nëpërmjet ditarit të saj Holokaustin nga këndvështrimi
i saj.
Ky libër të thërrmon zemrën në mijëra copëza dhe është një mënyrë
njerëzore për të mësuar historinë. Nganjëherë librat e historisë përmbajnë vetëm
fakte të akullta, pa ndjenja dhe emocione dhe jo cdokush që lexon ‘’ mijëra të
vrarë’’ arrin të perceptojë ndjesitë e atyre njerëzve. Kjo është një nga arsyet
më afërmendsh që i ati i Annës vendosi ta botojë ditarin e bijës së tij të
vogel, për t’i treguar globit botekuptimin e një adoleshenteje të burgosur mes
katërmuresh, duke u lutur për paqen e duke cmuar lirinë.
Sot, jeta e Annes përbën një atraksion turistik. Strehimi
sekret, i cili shërbeu si shtëpia e saj vizitohet nga 1 milion njerez cdo vit
dhe ditari i saj është shitur në më shumë se 25 milion kopje në të gjithë botën.
Kiti nuk mbeti më vetëm mikja e saj, por u kthye në shoqen e të gjithë atyre, të
cilët u frymëzuan nga Anne për t'i besuar të vërtetat e tyre në letër, sepse sic
Anne thoshte ''Letra duron më shumë se
njeriu.'
Në përfundim mund të them se ky libër jo me kot rradhitet ndër
klasikët e padiskutueshëm botërorë. Jo Anne nuk ishte gjeniale si Tolstoi dhe as
nuk gëzonte përsosmërinë artistike si
Aligeri, por ajo ishte e vërteta dhe nuk ka asgjë më tërheqëse në botë se kjo.
Gjithashtu, ditari vjen në shqip shumë rrjedhshëm dhe bukur nga Edit Dibra.
Ju ftoj në lexim e rilexim për të kujtuar dhuratën më
esenciale në jetë, lirinë!
Rilexohemi javën e ardhshme,
©RE
Comments
Post a Comment