‘’Shtëpia misterioze’’, kënaqësia e ditëve të verës

Java fluturoi dhe takimi i përhershëm i së shtunës me një libër ndër duar na gjeti në bregun e detit, me aromën e kripes e të rërës. Këtë javë në #njetuferrezeshneperre do flasim për një nga autorët më të mëdhenj francez. Në të vërtetë nuk është  hera e parë që sugjerojmë një libër të Honore de Balzak, por veprat e tij realiste, të bukura, njerëzore e të vërteta nuk mund të bëhen kurrë të përsëritura. Këtë javë do flasim për ‘’Shtëpia misterioze’’, një tregim i shkurtër i Balzakut.

‘’Shtepia misterioze’’ është botuar për herë të parë më 1831 dhe është pjesë e ‘’Komedisë Njerëzore’’.

Ky tregim nis me mister që në faqet e para të tij. Dr. Horace Bianchon haset gjatë qëndrimit të tij në qytetin e Vendôme me një shtepi mistike, ku pemët, barishtet e gjelbërimi kishte gjalluar si pa të keq, e ku zogjtë, zvarranikët, macet e brejtësit bashkëjtonin e zhurmonin në shtepinë e braktisur, të cilën me shumë gjasa e gjenin si të tyren. Gjithcka që e bënte shtëpinë misterioze e cimbiste edhe kuriozitetin e doktorit për të hyrë atje e për të mësuar dicka më shumë. Pas disa ditësh u takua me avokatin e Madame de Merret, i cili ishte i autorizuar për të ruajtur shtepinë e për ta mbrojtur nga sytë kureshtarë e të panjohurit, pas vdekjes së saj.

Ky misticizëm dhe proteksion e rritën edhe më shumë kërshërinë e tij e për këtë arsye kërkoi të zbulonte historinë. Doktori mësoi se Madam de Merret kishte qënë një grua e sërës së lartë, por jetonte në një martesë të palumture. Ajo kishte gjetur një rreze dielli te një dashuri e krijuar rishtazi me një spanjoll, e cila ishte pikasur në mënyrë flagrante nga i shoqi. Për t’i shpëtuar turpit, Madam de Merret kishte genjyer duke u betuar mbi një kryq, por bashkëshorti I saj kërkonte me doemos të muroste dollapin nga i cili kishte dëgjuar zhurmën e spanjollit, që Madame de Merret e kishte fshehur me shpejtësi. Natyrisht, muratori mbërriti dhe në përpjekjet e largimit të spanjollit pa u vërejtur prej të shoqit, Madam de Merret hasi shikimin depërtues të tij, shikim i cili nuk e la të qetë për shumë gjatë. Ky incident tepër i papëlqyeshëm bëri që ajo ta konsideronte këtë shtëpi si misterioze e të vendoste ta linte të braktisur edhe pas vdekjes.

Ky libër është një margaritar jo vetëm për pushimet e verës, por përgjatë gjithë vitit. Stili realist, i hollësishëm e i mrekullueshëm i Balzakut e përkthimi  i këndshëm i Klio Evangjelit, të rikthejnë në botën franceze në mënyrën më të bukur. Historia njerëzore, e cila përfshin dashurinë, tradhëtinë, egoizmin, pendimin, misterin e të panjohurën bën që mos t’i ndahesh librit deri në fjalinë e fundit.

Fatkeqësisht, ky është një tregim i shkurtër , por mund të ishte shumë mirë një roman i hollësishëm,  i bukur e i gjatë.

Ju ftoj në leximin e ‘’Shtëpia misterioze’’, librit, të cilin nuk do e lëshoni nga dora deri në përfundim.

Rilexohemi javën e ardhshme,
©RE