Kamy, përgjithmonë ‘’I huaji’’

Stina e vjeshtës kalohet më bukur në shoqërinë e një libri të mirë. Libri i parë për vjeshtën, të cilin zgjodhëm të lexojmë së bashku në Klubin e Librit #rrembelibrin është shkruar prej një nga autorëve më të dashur te letersise frenge, Albert Kamy. 

Kamy njihet per stilin e tij të vecantë në të shkruar, origjinalitetin, temat e thjeshta po aq sa edhe absurd edhe për përcjelljen e ideve të tij ekzistencialiste. Mënyra e të shkruarit të tij është e pakoklavitur, e rrjedhshme lehtësisht, me fjali të shkurtra dhe figuracion të pakët. Gjatë muajit që lamë pas, ne lexuam ‘’I huaji’’ nga Albert Kamy.

Subjekti i romanit përshkruhet nga tre vdekje të rëndësishme, të cilat shënjojnë përgjithmonë rrjedhën e ngjarjeve. Personazhi kryesor, Merso një djalë pa angazhime serioze dhe në përgjithësi një njeri, i cili e merr jetën lehtë ishte një njeri i pazakontë. Mënyra sesi e konceptonte jetën, vdekjen, opinionin e të tjerëve, fakti qe ishte thuajse i pandjeshëm ndaj dashurisë  e shumë arsye të tjera e bejnë Musoin një personazh atipik.

Në pjesën e parë të romanit, Merso mëson për humbjen e së ëmës, e cila jetonte prej vitesh në një shtëpi për kujdesin e të moshuarëve. Përpara kësaj vdekje, cuditërisht ai duket i ftohtë, e kapërcen dhe e pranon. Më pas Merso përballet për të dytën herë me vdekjen, por këtë herë në rolin e një vrasësi. Këmbëza e armës shkrepet padashur, teksa dielli i pengon shikimin dhe e verbëron. Pas vdekjes së arabit, gjithë jeta e tij shkërmoqet e merr një tjetër kthesë.  Në pjesën e dytë të romanit, Merso ndodhet në burg dhe ecejaket e vetme të tij janë në birucin pa dritë e të ndotur. Mendimet e tij vërtiten përreth gjykatave, akuzës për vrasje, ndëshkimit me vdekje dhe jetës së tij. Merso është i huaji për këto që e njeh dhe mbetet i huaj edhe para vetes deri në fundin e tij. Ai mbetet një fajtor pa faj, i cili e pranon krimin, por duke i lënë fajin diellit. Merso konsiderohet një personazh i absurditetit.

Në diskutimet e Klubit të Librit, Gerta shprehet për ‘’ I huaji’’ si më poshtë:

‘’ Ky libër më rrëmbeu, më preku dhe më bëri ta lexoj brenda një natë. Më kaloi në mendje si një film, ndërkohë që e lexoja.’’

Një tjetër lexuese shkruan:

‘’Gjatë leximit ky libër me lodhi shumë e mezi prisja ta mbaroja, por mendoj se ia vlen ta lexosh, pasi të bën të mendosh me qartë.’’

Mikesha tjetër në Klubin e Librit shprehet:

‘’Për mua Mersoi duke qënë personazh kryesor shtrihet në dy linja. Së pari, jeta e tij brenda ‘’pallatit me banorë të cuditshëm’’ dhe së dyti portretizimi i tij. Përsa i përket jetës në pallat, i cili nuk është gjë tjetër veçse një godinë me hyrje, dhoma që dyert e të cilave përfaqësojnë, hyrjen për te ndjenjat, te ndërgjegja, tek emocionet dhe për të prekur kujtimet e tij jetime.  Ai nuk është  i huaj vetëm për botën, por ajo që është më  e rëndësishme, ai është i huaj për veten, pasi AI nuk njeh dyert e qënies së tij.

Gjithashtu duke u mbështetur te portretizimi i Mersoit , e kjo si rezultat i shumë përshkrimeve pa ngjyrë. Mersoi nuk është një personazh bosh, as i humbur apo i pushtuar nga egoizmi, brutaliteti, por ai është një pikturë e realizuar me laps, ku emocioni nuk mund të ndjeki ‘’ëndrrat’’ e ngjyrave. Mersoi jeton në kornizën që i thur vetëvetes."

Në përfundim, ju ftoj në leximin e këtij romani të jashtëzakonshëm, i cili do ndryshojë botëkuptimin tuaj për jetën, vdekjen dhe marrëdhëniet me të tjerët e veten.

Rilexohemi javën e ardhshme,

©RE