Për të gjithë lexuesit e apasionuar, dashamirësit e librit dhe ata që leximin e kanë kthyer në mënyrë jetese, ngjarje të përvitshme kulturore sic është Panairi i Librit priten me padurim.
Këtë vit mes listës së gjatë të librave, të cilët duhet të rrëmbej për t'i bërë pjesë të bibliotekës sime, zbulova një autor të ri shqiptar, por aq premtues dhe origjinal, saqë gjatë leximit të librit të tij "Ciklopi" më krijonte deja vu me kryeveprat boterore.Brajan Sukaj, një emër i ri premtues i letrave shqipe, kandidat për çmimin letrar ‘’KADARE 2017’’.
Autori vulos librin e tij me stilin unik, me fjalorin e përzgjedhur e të pasur dhe ngjyrime stilistikore të panumerta, të cilat i shtojnë dozën artistike romanit të tij.Ky roman i pazakontë, në të cilin nuk percaktohet drejtperdrejt as koha e as hapësira, e aq më tepër personazhet mbeten të paemërtuar, duke e humbur kështu nevojën e përshfaqjes, por duke i dhënë rëndësi ngjarjeve dhe përmbajtjes së vërtetë.
Sic mund të kuptohet edhe nga titulli, gjithcka lind me ardhjen në jetë të një fëmije me tipare të çuditshme, me shtatë gishta, nofulla të mëdha dhe sy të shkëlqyeshëm.
Nëna e re, e cila trembej prej turmës po aq sa donte të birin, punonte, sakrifikonte dhe mundohej me mish e me shpirt për të plotësuar pako gjë për djalin e saj të vetëm. Kulmi i romanit arrihet kur gruaja kryen një vjedhje, për të plotësuar nevojat e të birit për barna dhe akuzat, gjyqi dhe gjykimi, të kthejnë edhe një herë ndër mend forcën e turmës, padijes dhe pashpirtësisë së brohorimave për dënim.
Gjykatesi, një nënpunës i arsyeshëm, korrekt dhe i drejtë, por me një fund tragjik për shkak të rrethanave, gati sa nuk e tregoi hapur se një nënë nuk mund të dënohet as për hajdutëri, nëse këtë të fundit e kryen për të shpëtuar jetën e fëmijës së saj.
Gjithcka merr për kot në këtë qytet, i cili në fund pushtohet nga flakët, si për të treguar se gjindtë kanë një kujtesë të dobët historike. Një nga hollësitë që më bëri më shumë përshtypje, teksa lexoja romanin është ndjeshmëria e lartë për figurën e nënës dhe gruas. Duket se simbolika e nënës është epiqendra e librit dhe dashuria e vetme e treguar,pakushte dhe e fuqishme sa një katastrofë natyrore, ajo mes fëmijës dhe nënës.
Ky libër rrjedh natyralisht duke përforcuar te lexuesi dy bindje: se pari dashurinë sublime mes nenës dhe krijesës se saj dhe nga ana tjeter rolin e turmës dhe ndikimin e saj përmes papërgjegjshmërise, agrsivitetit, padijes.
Përshkrimi i vazhdueshëm i qytetit, ngjyrës së pandryshuar gri, mjegullave të paqartësisë dhe ankthit e trishtimit janë elementë, të cilët e bëjnë rrëfimin më emocionues dhe të prekshëm.
Gjithashtu, gjyqi, vendimet drastike, lebetitjet e turmës dhe historia e një fëmije me pamje të papranuar nga shoqëria rrisin ndjeshmërinë njerëzore duke e përfshirë lexuesin në dilemën, që shoqëron romanin deri në faqen e fundit, drejtësinë.
Fatkëqesia e nje qyteti, e cili vjen nga lindja e një fëmije të rrallë e me tipare të pazakonta, por njëkohësisht mesazhet e pafajësise, dashurisë dhe paqes, që kjo krijesë percjell pa dialoguar, por vetem duke qenë pjesë thelbësore e historisë kthen në vemendjen e lexuesit mesazhin e rëndësishëm se të qenit ndyshe nuk të bën të parëndësishëm.
Libri është rrëmbyes, të mban zemrën peshë, te shton ankthin e të bën ta lexosh deri ne faqen e fundit. Gjithashtu, pasi e mbyll kapakun, të bën te mendosh pak më gjatë dhe lë akoma disa ceshtje të pazgjidhura në kokën e lexuesit.
Ky roman merr kthesa të papritura dhe është shkruar bukur me një rrjedhshmëri të brendshme të vecantë.
Ju ftoj në leximin e një libri emocionues dhe të rrallë, ‘’Ciklopi’’ shkuar nga Brajan Sukaj.
Rilexohemi javën e ardhshme,
©RE
Comments
Post a Comment