Një vit më parë mora guximin t’i jepja jetë njërës prej ëndrrave të mia më të vecanta. Njerëzit e mi më të dashur gjithnjë e kanë ditur pasionin tim për librat, dedikimin tim ndaj tyre, dashurinë time për të shkruarin dhe ëndrren time të madhe, t’i tregoj edhe të tjerëve se unë dhe të shkruarit e letërsia jemi thuajse një. Në castin vendimtar për karrierën time të ardhshme, atëherë kur duhet të zgjidhja fushën në të cilën doja të përqëndrohesha për studimet e larta, në sekondat e fundit ktheva gjithë ëndrrat e mia përmbys dhe iu largova me vetëdije letersisë për të notuar në ujëra të panjohur e jo fortë të thjeshtë, sic është financa. Gjithmonë kisha besuar se ajo që vertetë ia vlen të dëgjohet është zemra e jo mendja, por vendimi im tregoi krejt të kundërtën. Për një kohë të gjatë ndihesha sikur i preva krahët e mi, i braktisa ëndrrat dhe gabova. Megjithatë, muajt fluturonin dhe studimet intensive, por njëkohesisht ambicia ime për të patur rezultate të kënaqshme dhe për të zotëruar aftësitë e duhura pas investimit tim arsimor bën të përvishja mëngët dhe të nisja lundrimin e vështirë ne ujërat e ftohtë.Vitin e parë të shkollës ndihesha sikur iu largova letersise, meqë nuk zgjodha të bëja realitet ëndrrën time të pare dhe pothuajse nuk doja të prekja libër letrar me dorë. Kjo nuk ishte dicka e zakontë për mua, të cilën lexoja minimalisht dy libra në javë, qysh prej kur mbaj mend se mësova të lexoja. Kjo ndrydhje brenda vetes më bëri të mendohesha gjatë dhe në një moment të dobët emocional vendosa të krijoj ‘’Një tufë rrezesh nëpër RE’’. Dëshiroja të kisha një arsye më shumë për të më mbajtur lidhur me ëndrrën time të madhe dhe kjo arsye është sot plot një vjec.
Blogu lindi nga dashuria e madhe për të shkruarit dhe me kohën mori udhën e tij. Sot, pas një viti shkruaj jo vetëm pjesëza të miat letrare, përshtypje mbi leximet e mia, sugjerime librash, këshilla për jetën shkollore, por njëkohësisht sot kam më shumë miq. Komuniteti virtual, i cili përqafoi idenë time që prej fillimit, më mbeshtetën e u bënë pjesë e blogut dhe janë një nga komponentët më të rëndësishëm të ‘’Një tufë rrezesh nëpër RE’’.
Gjatë këtij viti të parë ka patur edhe ditë pa frymëzim, por dëshira e mirë për të shërbyer si urë lidhëse mes të rinjve dhe librave nuk u zbeh asnjë sekond. Sot, jam krenare të them se ‘’Një tufë rrezesh nëpër RE’’ ka krijuar imazhin e tij dhe është kthyer në një dritare ku kundrojnë dashamirësit e letërsisë. Gjithashtu shërben si një ditar publik që ka për qëllim të sjellë një tufë me rreze dielli dhe shprese në mjegullën e padijes dhe të dembelizmit.
Pas tri vitesh studime në fushën e financës jam e bindur se kam marrë vendimin e duhur dhe se asgjë nuk mundet të largojë nga pasioni i vërtetë nëse vendos gjithnjë veten para gjithçkaje.
Këtë vit të parë kam zbuluar se lexuesit e rinj shqiptarë janë tëpër të kualifikuar dhe janë në kërkim të letërsisë së mirë dhe të vërtetë. Gjithashtu, kam mësuar se miqesi të bukura lindin nëpërmjet pasionit për librat dhe mbi të gjitha kam kuptuar se ëndrra ime sapo ka celur.Shkrimi im i parë në blog ishte ‘’Kërko yjet e tu’’ dhe unë ende sot jam në kërkim të shumë yjeve që më përkasin e vezullojnë vetëm për mua, por ende nuk i kam prekur…
Ju falenderoj që jeni kthyer në lexuesit e mi besnik!
Në pamundësi për t’ju gostitur me një copë tortë, ju premtoj surpriza në ‘’Një tufë rrezesh nëpër RE’’.
Mirënjohje,
©RE
Comments
Post a Comment