Fundjava mbërriti e bashkë me të edhe sugjerimi nga Klubi i
Librit #rrembelibrin. Muaji Qershor ishte i ngarkuar për te gjithë, plot
studime, me ankthin e provimeve dhe evente të rëndësishme, por libri, i cili
na qetësoi cdo mbrëmje para fjetjes mes
furtunave të Qershorit ishte ''Unë jam Malala : Vajza që u ngrit për arsimimin
dhe u qëllua nga talebanët'' shkruar nga Malala Yousafzai.
Ky është një libër i pazakonte, tronditës dhe të le shumë
hapësirë të meditosh. Malala tregon në vetë të parë historinë e familjes së
saj, ëndrrat e një adoleshenteje, dëshirat për të ardhmen dhe njëkohësisht
historinë e vendit të saj,e cila shprehet shkurtimisht nëpërmjet absurdit: ‘’
Unë vij nga një vend që u krijua në mesnatë. Kur pothuajse dhashë shpirt, ishte
vetëm pas mesditës.’’
Ngjarjet e librit janë aq aktuale e të prekshme edhe sot në
vende të vecanta në botë, saqe kanë aftësinë të rrënqethin e të bëjnë të lutesh
për paqe dhe liri.
Unë jam moshatare me Malalën dhe asnjëherë nuk m’u cënua e
drejta e fjalës, madje gati as nuk e konceptoja thellësisht mirë se cdo të thotë
të mos i gëzohesh moshës së adoleshencës për arsye djallëzie,politike dhe
pushteti. Unë jam sa Malala në moshë, por u ndjeva kaq e vogël para veprave të
saj, e shumë të vegjël janë ndjerë politikanët e pushtetarët në të gjithë botën,
para dashurisë së kësaj vajze mbi arsimimin, një dashuri e trashëguar nga i ati
dhe një dëshirë, e cila nuk i frigohej as plumbave të talebanëve apo vdekjes që
ata bërtisinin si refren.
Unë nuk e përjetova kurrë humbjen e lirisë, si Malala dhe
vajzat e tjera të botës ku ajo jetonte, e cila nuk është një univers paralel, përkundrazi
është i prekshëm, ku ende ka gra në botë, të cilat nuk mund të shkojnë as për të
kërkuar kujdes shëndetësor të vetme, të pashoqeruara nga nje burrë, qoftë ai
edhe një pesë vjecar. Ky realitet, ku arsimimi ndalohet dhe përthithja e dijeve
nga vajzat konsiderohet si dicka e panevojshme, një humbje kohe përderisa ato
nuk do dalin kurrë nga burgu i katër mureve të shtëpisë, nuk kanë pse të japin mendime e zëri i tyre nuk
do dëgjohet kurrë, në një botë talebanësh, ku feja është shtrembëruar në mënyrën
më të keqe dhe ku dhimbja njerëzore lahet me gjak të pafajshmish.
Talebanët mbërriten në luginën ku Malala jetonte njësoj si
gjakpirësit e Tëilight, të cilin sapo kishte lexuar. Erdhën për të shkatërruar
cdo mendësi të paqtë njerëzore, cdo vlerë arkeologjike, cdo vyrtyt të lidhur me
mirësinë dhe mërritën jo vetëm për të kërcënuar Pakistanin, por të gjithë botën,
si rreziku i ardhur nga djalli, si keqbërësit e cakërdisur nga mendja, si të
pafe, të paskrupullt dhe të neveritshëm.
Ky liber arrin ta copëtoj zemrën në njëmijeenjë pjesëza e të
duhet shumë kohë sa të mbledhesh pjesët e thyera, të cilat nuk ngjiten më kurë.
Ato do arrijnë të ringjiten vetëm kur në botë të mos vuaje më askush nga
padija, mallkimi i ligësisë dhe patolerancës. Njëkohësisht, ky libër është një
burim i pastër frymëzimi. Bota e adhuroi Malalën e bashkë me të edhe unë. Vullneti
i saj, këmbëngulja, mos dorëzimi dhe forca tregojnë se në një botë burrash, ku ende
kryhen aborte pse foshnja është vajzë, ne mund t’ja dalim, pa u zbrabsur nga
asnjë keqdashës taleban a cfarëdo emri të mbajë.
Malala u vlerësua me Cmimin Nobel për Paqe, duke u berë
kështu fituesja më e re në botë e këtij vlerësimi prestigjoz. Gjithashtu ajo u
konsiderua si kronikë e gjallë e lufteës, pasojat e së cilës iu desh t’i vuante
në shëndetin e saj, por u kthye në shembullin e frymëzimit të gjithë botës.
Ky libër është shkruar thjeshtë dhe do ju mbërthejë deri në
faqen e fundit. Njëkohësisht fotografitë dhe ilustrimet e bashkëngjitura në
libër do ju bëjnë ta prekni më nga afër këtë autobiografi të jashtëzakonshme.
Ju ftoj në leximin e ‘’Unë jam Malala’’ dhe jam e bindur që
pas përfundimit të tij, botëkuptimi pëe
atë pjesë të botës do ju ndryshojë.
Lexohemi javën e ardhshme,
©RE
Comments
Post a Comment